प्रकरण..! :-)

♥
♥ क्षण..! ♥

प्रकरण..!

पत प्रतिष्ठेचा मग प्रश्न उभा राहतो,
सपाट चेहऱ्यावर मला डाग दिसतो..

बदलून जातात माणसे वचन देऊन,
शपथ मग मी ही गिळून घेत असतो..

अतृप्त गिधाडे लचके तोडतात माझी,
मी प्रेत होऊन हा तमाशा बघत राहतो..

मला वाटतं नाही काही, जाणवत नाही,
प्राक्तन माझं मी विषारी बनवून टाकतो..

कर्मठ चाड आसक्त बनवते माणसाला,
मी नास्तिक होऊन पाषाण पुजत जातो..

वलय असतात अवती-भोवती माझ्या,
या भ्रमात शिदोरी माझी वाटत राहतो..

हात पसरून माझंच मागणं मागतात,
मी ओठांवर उसने हासू ठेवत राहतो..

कधी वाटतं धुडकावून लावावे सगळे,
पायदळी मलाच मी तुडवून काढतो..

अवचित येतात अशी प्रसंगे अंगाशी,
प्रकरण माझंही मी निकालात काढतो..!
- ✍ मृदुंग®
kshanatch@gmail.com
+९१ ७३८७९ २२८४३

अजूनही..! :-)

♥
♥ क्षण..! ♥

अजूनही..!

पावले मोजत चालू लागतो,
स्वतःशीच मी बोलू लागतो..
कधी इथे कधी क्षणात तिथे
या सरीवर सरी झेलू पाहतो..
माहीत नाही नेमकं काय हे,
प्रेम, भ्रम, आभास की क्षण..
मी मनमुराद बागडू लागतो,
हिंडतो, फिरतो गुंतवतो मन..
ना उणीव भासते कशाची,
ना जाणिव असते माझीही..
चौफेर थेंबांचा उत्सव असतो,
कमतरता भासते ती तुझीही..
कधी नाहीही कधी आहेही,
दरम्यान काहीतरी अजूनही..!
- ✍ मृदुंग®
kshanatch@gmail.com
+९१ ७३८७९ २२८४३

साधी माणसे..! :-)

♥
♥ क्षण..! ♥

साधी माणसे..!

दुपारचं कधी झोपत नाही. आज झोपलो. कदाचित डोळा वैगेरे लागला असावा. जिवाभावाची फेसबुकची साधी माणसे पैकी सखीने नंबर फिरवला. पाच वर्षाच्या मुलाचा वाढदिवस आहे. ग्रिटींगसाठी मजकूर दे! प्रिंट थांबलीये लगेच व्हॉटसअप कर. मला काही सुचत नाहीये. झोप काही उघडली नव्हती. अर्ध्या झोपेतच मजकूर लिहून पाठवून दिला. आता मॅसेज फेर तपासले तेव्हा संभ्रमात पडलो. हे काय पाठवून बसलो? सखीला फोन केला. तीनवेळा केला छापलेस का म्हणून पण उचलला नाही. जरा वेळाने तिने फोन केला. रिसिव्ह करून कानाला लावून विचारणार होतो की, तिची बडबड सुरु झाली. मजकूर छान होता. प्रिंट आली की पाठवते. मी कपाळावर हात मारला. व्याकरण चुका होत्या काही त्या मजकुरात. सुधरवल्या मी! हे ऐकुन जीव भांड्यात पडला. चला, झालं. अर्ध्या रात्री जाहिरात पंच लाईनसाठी प्रिंटला असलेला पेपरही एकाने मध्यंतरी थांबवला. आमचा इजन्सिचा कॉपी रायटर माती खातोय. काही ओळी पाठव. क्लाएंटने विट आणलाय. त्यालाही अर्धवट झोपेतच मजकूर दिले. सकाळी पेपरात रात्रीचे उद्योग प्रसिद्ध झाले होते जाहिरात नॅशनल लेव्हलची होती. बरेच चांगले रद्दड लिखाण झोपेत पूर्ण होतात याची पोचपावती अशीही मिळते. यात अजून एक किस्सा असा एक मानलेली बहीण स्वतः लेखिका दोनचार ईबुक स्वतःच्या नावावर खपवलेली. माझ्या लग्नाच्या पत्रिकेसाठी ओळी दे, दोनचार मला चांगलं काही सुचत नाहीये. फोनवर बोलता बोलता मजकूर लिहायला लावला. सांगितला तसा मजकूर पत्रिकेत आला म्हणून लग्नाला जाने टाळले. एकंदरीत हे सांगण्याचा प्रपंच असा की, अर्धवट झोपेत खोळंबलेली कामे पूर्ण होतात. फक्त अशी साधी माणसे संपर्कात असणे आणि योग्यवेळी त्यांना तुमची आठवण होणे हितार्थ असते. आयुष्यभर तुम्हाला लक्षात ठेवतात. लिहायला येत याचे श्रेय घेण्यापेक्षा लिखाण उपयोगात येतं हे खूप काही देऊन जाते..!
- ✍ मृदुंग®
kshanatch@gmail.com
+९१ ७३८७९ २२८४३

चूड़ियां..! :-)

♥
हर रात उनके तकिए के नीचे
मेरे सारे कागज़ मुक्कमल होते हैं,
मेरी शायरी, मेरी कविताएं और
उनका जिक्र भी.. दीदार भी..
फिर हम महफ़िल में आए भी तो क्यों?
दुनिया का सारा शोर-शराबा
घर पर ही उनकी चूड़ियां कर देती हैं..!
- ✍ मृदुंग®
kshanatch@gmail.com
+९१ ७३८७९ २२८४३

कस्तुरी गंध..! :-)

♥
♥ क्षण..! ♥

कस्तुरी गंध..!

कधी चंद्र, चांदणे,
गुलाबाची फुले तर
कधी हळवा चाफा..
फुललेला मोगरा,
अबोली, शेवंती अशी
कितीतरी प्रलोभने..
मनमुराद, ओरबाडून,
हवे तसे लुटून, खुडून,
सुगंधाचीच लयलूट..
हव्यासाचे अस्तित्व
क्षणभंगुर असले तरी
आभासात भुलने..
अन् वास्तव गोष्टीत
कस्तुरीचा कुबकट गंध
दरवळत गेला होता..!
- ✍ मृदुंग®
kshanatch@gmail.com
+९१ ७३८७९ २२८४३

सुफी..! :-)

♥
♥ क्षण..! ♥

सुफी..!

मी एखादा गुलाब घ्यावा हाती,
अन् सांज गुलाबी होऊन जावी..
आशा पल्लवित होऊन मनात
उभी रात्र शराबी होऊन जावी..
हल्ली जाणिव नसते मला माझी,
रसिकाची ही खुबी जमून यावी..
होऊन जावोत कित्येक आरोप,
गुन्हेगारी सबबी देऊन पहावी..
बावरे मन, हळवे क्षण जपतांना
एकदा खोटी तंबी देऊन बघावी..
तू असतांना सोबत माझ्या सये,
आयुष्यभर सुफी मी गात जावी..!
- ✍ मृदुंग®
kshanatch@gmail.com
+९१ ७३८७९ २२८४३

नशीब..! :-)

♥
♥ क्षण..! ♥

नशीब..!

रोज दिवसाची चाल- ढकल होते,
कागदाची काया बदलावी वाटते..
मनात जे येतं तसं आयुष्य नसते,
सगळे अघोरी षडयंत्र भासत जाते..
आतातरी बदलेल आशेवर मन ते,
भाळावरची रेघ घट्ट उमटत सांगते..
दया स्वतःची स्वतःला येत नसते,
दगडाची महिमा खोटी होत राहते..
देहातून विस्तव जाणार असतो कि,
त्याग करण्याची प्रबळ इच्छा मरते..
दोष मग कुणाला द्यायचे नव्याने?
सर्वकाही जर नशीब ठरवणार असते..!
- ✍ मृदुंग®
kshanatch@gmail.com
+९१ ७३८७९ २२८४३

#stories #books #you #love #coffee #struggle #relationship

Follow my writings on @yourquoteapp #yourquote #quote #stories #qotd #quoteoftheday #wordporn #quotestagram #wordswag #wordsofwisdom #inspirationalquotes #writeaway #thoughts #poetry #instawriters #writersofinstagram #writersofig #writersofindia #igwriters #igwritersclub

दे..! :-)

♥
♥ क्षण..!♥

दे..

जरा कळवळू दे थोड हळहळू दे,
उरात आक्रोश हा मला तळमळू दे..
कितीदा समजावून घेतलं स्वतःला,
या क्षणी मला कायमचं मौन पाळू दे..
नसतं कुणी कुणाचं या जगात सये,
तुझं असणंही मला उगाचच टाळू दे..
विसरुन जातो लक्षात काही येत नाही,
गालावरून तुझी आठवण ओघळू दे..
चारही दिशा मोकळ्या अंधारल्या वाटा,
नटलेल्या या क्षितिजावर मला भाळू दे..!
- ✍ मृदुंग®
kshanatch@gmail.com
+९१ ७३८७९ २२८४३

हो जाए..! :-)

♥
♥ क्षण..! ♥

हो जाए_

बैठे बैठे ऐसी कुछ बात बन जाए
किसिसे क्रॉस कनेक्शन हो जाए..
मैं तो हूं आउट डेटेड कुड़िए तू
मेरा लाईफ टाईम रिचार्ज डन हो जाए..
ना पी ओ बॉक्स में हो कोई लेटर
पिसिओ पे अपनी लंबी बात हो जाए..
रिसेशन में रिलेशन अपडेट कर दू
लव का सॉफ्टवेयर डाऊनलोड हो जाए..
अब सुन ले प्लानिंग मेरी परफेक्ट हैं
बस, सारी मेमरी तेरी रि-सेट हो जाए....!
- ✍ मृदुंग®
kshanatch@gmail.com
+९१ ७३८७९ २२८४३

घड़ी..! :-)

♥
देर रात तक जागते हो,
आख़िर चल क्या रहा है?
हर रोज अब घरवाले पूछने लगे हैं मुझसे..
तुम्हारा नाम मैं बता नहीं सकता और
मेरे लफ़्ज़ों का सफ़र भी बयान नहीं होता..
जब वक्त पे सब छोड़ दिया है,
तो ये वक़्त भी सिर्फ गुजर रहा हैं..
मैंने घड़ी भी कई बार पीछे कर के देखी,
घरवाले ही है, सारी चोरी पकड़ लेते हैं..
सुनो अब तुमही कुछ जवाब मुझे दे दो,
यूं रात में हम कब तक खयालों में मिलते रहेंगे..?
- ✍ मृदुंग®
kshanatch@gmail.com
+९१ ७३८७९ २२८४३

#night #meet #love #dreams #coffee #clock_of_life #clock

Follow my writings on @yourquoteapp #yourquote #quote #stories #qotd #quoteoftheday #wordporn #quotestagram #wordswag #wordsofwisdom #inspirationalquotes #writeaway #thoughts #poetry #instawriters #writersofinstagram #writersofig #writersofindia #igwriters #igwritersclub

चिता..! :-)

♥
अजूनपर्यंत तरी मी
कसलाच थांगपत्ता
लागू दिलेला नाही..
मनातलं तुझं नाव
डायरीच्या पानावर
उमटू दिलेलं नाही..
प्राजक्त कुरवाळत
तुळशी जवळ बसलो
निरंजन विझला तसा
व्याकुळ होऊन गेलोही..
"चिता आत जळतात
जळू देत, तुला फार
जगायचेय लक्षात ठेव".
निरंजन पुन्हा पेटवून
आई तुला जाळून गेली
मी काहीच केलं नाही..!
- ✍ मृदुंग®
kshanatch@gmail.com
+९१ ७३८७९ २२८४३

#fire #mom #path #stable #dear #you #diary #lovestory

Follow my writings on @yourquoteapp #yourquote #quote #stories #qotd #quoteoftheday #wordporn #quotestagram #wordswag #wordsofwisdom #inspirationalquotes #writeaway #thoughts #poetry #instawriters #writersofinstagram #writersofig #writersofindia #igwriters #igwritersclub

#समाधान..! :-)

♥
♥ क्षण..! ♥

#समाधान..!

अमुक तमुक : ओ लेखक..
मी : (दुर्लक्ष करुन) वाळत टाकलेय.
अमुक तमुक : ओ लेखक महाशय.
मी : वाळीतच टाकलेय ना? (कनफर्म केलं)
अमुक तमुक : ओय हॅल्लो! (रागीट स्मायली)
मी : (चिडलं बेनं) हां, केकाटू नगंस. बोल काय ते...
अमुक तमुक : काही नाही सहज आपलं.
मी : हड.. मग! :-)
अमुक तमुक : typing... typing... typing.. बरं विचारतोच! तेच काय झालं..
मी : कुणाचं काय झालं. मला काय माहीत?
अमुक तमुक : typing.. typing.. ओ! दमा जरा..
मी : ठीक.
अमुक तमुक : typing.. typing..  तेचा तेच.. काय झालं की, बऱ्याच लेखक लोकांच्या थोबाड पुस्तकावर (फेसबुक) त्यांच्या वॉलवर लाईकचा पाऊस.  लय कचकच, मचमच करत कमेंटीच्या खिडकीत नळ उघडा सापडत्यो आन अगदी अा..बा.. च्या भाषेत लढाया आणि काय काय मिळत कमेंटीत.. तुमची वॉल धुतल्या तांदळावानी एवढी सोच्छ कशी ओ?
मी : मला नाही माहिती. (उडवून लावलं)
अमुक तमुक : सांगा की ओ.. प्लिज.. प्लिज.. प्लिज...
मी : दुसऱ्याच्या घरात इंडियन कमोड आहे आणि माझ्या घरात वेस्टर्न. कस बसायचं इथून सुरुवात.. कळलं?
अमुक तमुक : (शाळेत मुल म्हणतात ना एकसुरात) नाही!
मी : (च्यायला कसं कटवू या बेन्याला) तलवार माहीत आहे?
अमुक तमुक : युद्धाची ना?
मी : व्हय व्हय तीच! तिच्यावर टरबूज पडल तर काय होईल?
अमुक तमुक : टरबूज कपल!
मी : आणि तलवार टरबूजवर पडली तर काय होईल?
अमुक तमुक : तरीबी टरबूजच कपल!
मी : हुश्शार एकदम!
अमुक तमुक : ^_^
मी : मग आता.. माझी लेखणी माझी तलवार. या न्यायाने कोणी तरफडले तर त्येच काय व्हणार?
अमुक तमुक : टरबूज!
मी : परत वाचा आपलं हे संभाषण दहा वेळा..! करा सुरु..!

(*तळटीप* : मोबाईलमध्ये अगदी अदबीने मान झुकवून समाचार मी तरी यथा योग्य घेतो. वाटेला गेलं नाही, तर वाटेला आलं नाही. बाकी बरेच वाटेला न वाट लाऊन रवाना केले गेलेत. आपण भलं, आपलं भलं..!)
- ✍ मृदुंग®
kshanatch@gmail.com
+९१ ७३८७९ २२८४३

तेवत..! :-)

♥
♥ क्षण..! ♥

तेवत..!

गुलमोहराची पानगळ अन् प्राजक्ताचे बरसणे,
अनवाणी पावलांनी बोथट काटे वेचून आणणे..

व्रण तसेच, घावही तसेच शोभतोही करंटेपणा.
मुक्त कसले? अगदी विभक्त घरट्यातले चांदणे..

फुलांवर भोवरा अन् पाण्यावर सरसर काजवा
रात्रीच्या काजव्यांची गोष्ट फुलपाखरांना  सांगणे..

मृत्युला आलिंगन देऊन जवळ काय बसवलं,
जन्मभर वैऱ्यासारखा माझ्याशी वागत जाणे..

वाळवंटाच्या कोरडेपणावर भाळलो या जन्मी,
निवडुंगाचे पुण्य कुचकामी कशास मग जागणे..

निजली असते, निजतही आहे माती मातीवर,
देह तुझाही सोन्याचा नव्हे, राखेचे होते म्हणणे..!
- ✍ मृदुंग®
kshanatch@gmail.com
+९१ ७३८७९ २२८४३
#brokenheart #coffee #likeforlike #style #words #sideeffects #heartbreak #forsomeonespecial

Follow my writings on @yourquoteapp #yourquote #quote #stories #qotd #quoteoftheday #wordporn #quotestagram #wordswag #wordsofwisdom #inspirationalquotes #writeaway #thoughts #poetry #instawriters #writersofinstagram #writersofig #writersofindia #igwriters #igwritersclub

ऐ.. गप्पे..! :-)

♥
♥ क्षण..! ♥

ऐ.. गप्पे..!

माझ्यात मग दूषणंही अन्
मर्यादेपालिकडचे अवगुणही..
लक्ष्मण रेषा ओलांडून मी
जपलंय दायित्त्वही चारित्र्यही..
माझ्या नादाला लागू नकोस रे
नाद नादावून बरबाद करतोही..
ऐऱ्या गैऱ्याची याची अन् तुझी
पर्वा मी तमा बाळगून करतेही..
विचारले नाहीस तू माझे उत्तर
गृहीत धरलेस तर वरचढ होतेही..
ऐक शेवटचं, मी निपजते तशी
उभं गावसुद्धा जाळून टाकतेही..
खुशामत करुन भाव जपते मी
च्या'शिवाय आभाव राहतेही..!
------------------------ ✍ मृदुंग®
kshanatch@gmail.com
+९१ ७३८७९ २२८४३

मैफलीतली एक गोष्ट.. :-)

♥
♥ क्षण..! ♥

मैफलीतली एक गोष्ट..

चोरट्या नजरेने न्याहाळणे
बघता क्षणी टाळूनही जाणे..
थोडं अधीर होऊन उगाचच
बावरल्यासारखे वागून घेणे..
नजरेतलं काही कृतीत नसतं
स्पर्श होताच ओठांचे थांबणे..
प्रसंग भानावर कुठे आणतो
अवधान लाभून गुंतवून देणे..
एवढंच जमतंय मैफलीला
परिचय रेषांवर भान ठेवणे..
थोडी हुलकावणी देऊन बघ
आठवून मिठीतले चुरगाळणे..
कदाचित, असेल काही बाकी
नजरेचे नजरेला काही देणे/घेणे..!
------------------------ ✍ मृदुंग®
kshanatch@gmail.com
+९१ ७३८७९ २२८४३

सूर..! :-)

♥
♥ क्षण..! ♥

सूर..!

मग एखादा सूर बेसूर लागतो
म्हणून दोष पूर्ण धूनेचा नसतो..
काही वेदना दडपून ओठांनी
हसण्यावर गोष्टी बनवत जातो..
सगळंच कळत असं नसतंच
म्हणून मग वाळीत ठेवून देतो..
गाणेच आवाज घेऊन जातात
कंठात आर्त स्वर राहून जातो..
पुन्हा तार छेडावी म्हटली तर
सूर तुझ्यावर अडकून पडतो..
स्वरातून सूर जाणला अपितु
सुरातून स्वर छळतो.. छेडतो..
तार घाव सुरांचे आरपार देतो
नाही गुणगुणत मी तुझे गीत
चल हे क्षण असेच राहू देतो...!
------------------------ ✍ मृदुंग®
kshanatch@gmail.com
+९१ ७३८७९ २२८४३

Image courtesy @in_tinas_world

ऋतू.. बहरता बहरलेला..! (कथा भाग-५) :-)

वाचा ब्लॉगवर
भाग-१
https://kshanatch.blogspot.in/2017/12/blog-post_21.html

भाग-२
http://kshanatch.blogspot.in/2017/12/blog-post_28.html

भाग-३
http://kshanatch.blogspot.in/2018/01/blog-post_27.html

भाग-४
http://kshanatch.blogspot.in/2018/03/blog-post_30.html

किंवा फेसबुकवर
https://m.facebook.com/Kshanatch
♥
♥ क्षण..! ♥

ऋतू..
बहरता बहरलेला..!
(कथा भाग-५)

"..आवर्तन गळून पडते का? एखाद्या स्वप्नरंजनातल्या नाटकातून प्रेक्षक खडबडून जागा झालेला ऐकिवात तरी आहे का? नुसत्या कुजक्या कल्पना! प्रॅक्टिकल जगण्याचा पॉझिटिव्ह असण्याशी संबंध कळतो, पटतो देखील. साधी संकोचिंत मनोवृत्ती थोडीजरी आरूढ झाली तर मात्र सगळंच बिनसलं! किती निगेटिव्ह विचारसारणी वगैरे वगैरे! पुढ्यात असलेलं वास्तव जरी असले, तरी त्या वास्तवावर भूतकाळाची व्रण असणारच! सहज म्हणून एखादी ऑफर स्विकारता येते पण नातं? नातं ऑफर नसते ना कोणत्याही प्रॉफिट & लॉसची डील. नातं म्हणजे बॅलन्सशीटचे दोन स्तंभ "ती' ॲसेट & "तो" लॅबिलिटी! अकाऊंट टॅली होण्यासाठी भावनांसह शरीराचेही ट्रँझ्याक्शन व्हायलाच हवे असतात का? मग डेबिट-क्रेडिट करता-करता पर्सनल अकाउंट बॅड डेब्टस् म्हणून कधीच बुडीत निघालेलं असतं!

..व्यवहार न जमणाऱ्यांनी व्यवहार करूच नये. बाजारपेठेची जोखीम शिंगावर पेलता येत नसेल तर खुशाल बुडाऊ खाते म्हणून लौकिक मिळवून घ्यावा. पैसे कर्ज म्हणून देणारेही गप्प आणि आपले देणेही ठप्प! व्यवसाय आज ना उद्या जम बसवेल या आशेवरचे देणगीदार दिलखुलास तुमच्या व्यवसायात स्वतःचा पैसा ओतत राहतात. याच धरणीवर जर प्रेम फतकल मारुन बसले तर तुटपुंजा व्यवहार सुरू झाला. मराठी माणसाला एवढंच दिवास्वप्न स्वतःच संपूर्ण आयुष्य कंठायला पुरुन उरतं आणि ओसंडून वाहतंही. श्रेय लाटणारे जागावेगळं तुमच्याशी काही वागत नसतात. तुम्ही मात्र सगळ्यांना कोळून पियून अगदी रिचवून पूर्णतः बदलेले असता. अगदी सरड्यालाही स्वतःच्या रंग बदलण्याच्या कसबीवर तुमचे रंग पाहून लाज वाटावी इतके!..

..मनगटातली ताकद दाखवायला व्यवसाय कुस्तीचा आखाडा नसतो. गरुड झेप वगैरे मग भाकड कल्पनाच. काहीतरी करुन दाखवायला संधीसुद्धा मिळायला हवी. माणसांना स्वतःच्या बुडाखाली दाबून ठेवलेली बोटं सोडायला जमत नाही. संधी मिळता मिळत नाही. सरतेशेवटी हुकुमाचा एक तुक्का एक्का पोतडीतून बाहेर काढलाच तर महागड्या क्लबमध्ये मुरलेले रम्मिबाज तुमची मेंढी कर्जबारी करुन हलाल करतात. एका क्षणात राजाचं राज्य सगळंच गेल्यावर मग तुमच्यासारख्या जोकर जवळ "राणी" कसली टिकणार? ती केव्हाच खेळ ओळखून स्वतःला अलिप्त आणि तुम्हाला वाऱ्यावर सोडून पसार झालेली असते!..

..मग रडीचे डाव आपण खेळू लागतो. काही काळ राणीचे अपडेट्स जवळ बाळगतो. राणीही तुमच्यासारख्या जोकरचे स्वतःचे मनोरंजन म्हणून अपडेट्स ठेवत असते. सपोर्टला कुणीच नसतं! पासपोर्ट आणि ग्रीनकार्ड या जोरावर इंग्रज लूट आजही करतोय. थिंग्ज आर हॅप्पन! गोष्टी घडत राहतात. वेळ जात जाते तसे जोकरचा आदिमानव पुन्हा माणूस बनू लागतो. घडतो व स्वतःसोबत इतरांनाही घडवतो. जे जमत नव्हतं ते जमलेच नाही. जे जमतंय त्यातच परिपक्व होऊन स्वतःच वर्चस्व पुन्हा प्रस्थापित होतं. फुटपाथवर काढलेल्या दिवसात भिकारीही शिकवून जातोच "हर कुत्ते का दिन आता हैं साब, मैं तो इन्सान हैं, आज खाली पेट के दुःख से मैं सो नहीं पा रहा हूँ, और खुशीवाली रात को कौन भला सोता हैं?

..माणसाच्या उपाशी पोटाने शिकवलेलं शहाणपण अजून कुणाला चांगल्याने शिकवता येत नसते. या उपासमारीची शिकवणीत काही नसलं तरी तुमची भूक कशाची आणि किती आहे हे मात्र कळतं! अर्थात समजून घेतलं तर. अन्यथा अधःशिपणा भोवतोच! तृप्तीची ढेकर निघता निघत नाही. अनुभवाची झालेली ॲसिडेटीचे औषध गुणकारी ठरत नाही. सुखाचे जे काही अजीर्ण व्हायचे ते होतेच यात अपवाद 'मी' ही नाही आणि 'तू' तर मुळीच नाही. कुरघोडीच राजकारण मग करावं तरी कुणावर? जे सिद्ध करुन दाखवायचं होते ते स्वतःहून सिद्ध झालेले असते. फळ मिळालेले असतांना भूक लागलेली आहे असे नसतेच! वर्चस्व कायम ठेवण्यासाठी पाण्यातले मगर पाळून ठेवलेले आहे आणि स्वतःला व्यावसायिक शार्क मासे समजणाऱ्यांना कॅपिटल पुरवून भाडोत्री भांडवलशाहीची पुंजी बनवून ठेवली आहे. असत्या-नसत्या परिणामांची चिंता म्हणावी तशी काही एक नाही. आता काही आहेच किंवा असलंच तर "बदाम राणीचा" मोह तोही क्षणभंगुर ठरला की संपलं सगळंच..!
(क्रमशः)..!
------------------------ ✍ मृदुंग®
kshanatch@gmail.com
७३८७९२२८४३
(कथेचे संपूर्ण वृत्तांत काल्पनिक असून त्याचा कुठल्याही जीव, जंतू, प्राणी व धर्माशी काही एक संबंध नाही. जर काही संबंध आढळलाच तर तो निव्वळ योगायोग समजावा.)

क्या कहती हों..? :-)

♥
♥ क्षण..! ♥

क्या कहती हों..?

एक बहोत खास बात है
अगर तुम कहों तो मैं बताऊं..
तुम्हारी आखों को पढकर
दास्तान-ए-इश्क तुम्हे सुनाऊं..
युंही उल्झी रहो तुम जुल्फों में
सवारते हुए मैं ये वक्त बिताऊं..
फिर थोडी देर और हो जाये
कुछ कदम साथ मैं चला आऊं..
तुम जाना चाहो पर जा ना सको
पल दो पल और तुम्हे देखता रहूँ..
तुम मूस्कुरा दो होटों सें बस!
इतनाही उस पल मैं समेटता रहूँ..
फिर अगली मुलाकात तक तुम
युंही मेरा इन्तजार करती रहो..
मैं थोडी देर और की वजह
अपने साथ ले आया करूं..!
------------------------ ✍ मृदुंग®
kshanatch@gmail.com
+९१ ७३८७९ २२८४३

कोट_फाट..! (फोनकॉल) :-)

♥
#फोनकॉल
#कोट_फाट

(लॅण्ड लाईनच आहे टूर-टूरच रिंग जाताना ऐकू येत होते. चार-पाच टूर-टूरनंतर..)

आई - हॅलो?
मी - आई मी ये.
आई - एवढ्या भर दुपारी? का रे काय झालं? मुंबईत ऊन बिन लागलं का?
मी - (पडल्या आवाजात) तसं काही नाही. बस आयुष्याचा प्रश्न पडलाय!
आई - कसला प्रश्न? (गंभीरतेने)
मी - लहानपणी अगदी शिशू अवस्थेत नाटकं केली होती का गं मी?
आई - २९वर्षे मागे जावं लागतंय थांब. जरा टिव्हीवरची मालिका बंद करते.
मी - (होल्ड करत) बरं!
आई - (एक-दोन क्षणानंतर) हां, बोल आता.
मी - (गंभीरपणे) सांग ना लहानपणी काही नाटकं केली का मी?
आई - फार अशी नाहीस केली. कुणाजवळपण सहज राहायचास. रमायचास.
मी - तो स्वभाव झाला गं माझी आई. नाटकं सांग!
आई - आता काय आठवतंय रे ते सगळं. (दमलेल्या सुरात)
मी - (निराश होऊन) म्हणजे मी काय नाटकं केलीच नाहीत की काय?
आई - (आक्रमकतेने) केलीस की, पण ती नाटकं नव्हती, त्रास होता.
मी - त्रास? तो काय?
आई - एखादं खेळणं आवडलं की ते घ्यायचा हट्ट, त्यासाठी फतकल मारुन भोकाड पसरण्यापर्यंत आपले उद्योग व्हायचे. अख्ख दुकान डोक्यावर घ्यायचास.
मी - तो हट्टच पण मला नाटकं सांग की माझी. कधीतरी केली असतील.
आई - अम्म्म! आठवत नाही रे आता मला.
मी - श्या! एक नाटक नाही माझं?
आई - आठवलं बघ!
मी - काय ते..?
आई - पावसाळ्यासाठी नवी रेनकोट आणली होती. तुला न सांगता दप्तरात भरली मी. सकाळी दप्तर पाठीवर घेतलंस तेव्हा तुला जाणवलं आपलं दप्तर फुगलंय. उघडून पाहिलेस आणि दप्तरच रिकामं केलंस.
मी - मग?
आई - रेनकोट काढलास आणि घातलास बाहेर पाऊस नसतांनाही. कौतुक तुला रेनकोटच.
मी - नंतर काय केलं?
आई - काय करणारेस? रेनकोट घालूनच शाळेत बसलास.
मी - काय..?
आई - नाहीतर काय? दुपारी शाळा सुटल्यावर आपण नवा रेनकोट दोन तुकड्यात सांभाळून बाबांसह घरी परत आलात. मान खाली घालून. बोलतोस कसा. कोट फाट.
मी - काहीतरीच काय?
आई - धड बोलताही यायचं नाही. पण उद्योग एक से बढकर एक होते आपले.
मी - ही उद्योग म्हणजे नाटकं का..?
आई - हो. या उद्योगांनाच नाटकं म्हणतात. पण तू का हे विचारलेस आज?
मी - काही नाही स्पर्धेसाठी लिहीत असलेलं नाटक परत एका प्रवेशात अंधारात गेलं. म्हणून तुला फोन केला. संभ्रमात होतो ना मी की, नक्की नाटकं हीच असतात का म्हणून. तू पुष्टी दिलीस. झालं माझं.
मी - तुझं काही खरं नाही. जमत असेल तर बघ. अन्यथा काही गोष्टी राहू दिलेल्याच बऱ्या असतात.
मी - ठीक आहे. बाकीच संध्याकाळी बोलतो. ठेवतो गं आता.
आई - हम्म, ठीक आहे. (फोन ठेवता-ठेवता काही खरं नाही कारट्याचं!)
मी - कुठून फोन केला..?
------------------------ ✍ मृदुंग®
kshanatch@gmail.com
+९१ ७३८७९ २२८४३

जिन्दगी..! :-)

जिन्दगी_
♥
उधर उनकी जुल्फे बिखर गयी,
इधर हमारी हालत बिखर गयी..
उन्हे गुरुर हो गया हमें अफसोस,
युं नजरों सें नजरें जब मिल गयी..
कुछ देर कर देते तो बात और थी
ये जल्दबाजी रिश्तों में बिखर गयी..
ना उन्हे इल्म था, ना हमें। वो मूडकर
चल दिए और जिन्दगी आगे बढ गयी..!
------------------------ ✍ मृदुंग®
kshanatch@gmail.com
+९१ ७३८७९ २२८४३