Powered By Blogger

Thursday, August 13, 2015

आयुष्य नावाच्या पुस्तकात..! :-)

♥
♥ क्षण..! ♥

आयुष्य नावाचे पुस्तक..!

आयुष्य नावाच्या पुस्तकात अनुभव नावाचे धडे असतात. परिस्थिती नावाचे आव्हाने असतात. निशिबाचे कुजकट विनोद असतात. प्रसंग नावाची प्रश्नमंजुषा असते. उत्तरादाखल वेळेची अवधी असते. हारण्या-जिंकण्याची भविष्यासाठी संधी असते. सोडवण्यासाठी श्वासांची बेहिशेबी गणिते असतात. समजन्यासाठी आणि कळण्यासाठी अस्तित्वाची प्रमाणे असतात. दिवस-रात्री नावाची चंदेरी-सोनेरी पाने असतात. लिहायला-अनुभवायला-घडायला अपघात-घडामोडी असतात. हे सगळे असूनही जगायला सवडी नसतात. वाचायला अवधी नसतात. गुह्यांची दखल घ्यायला अपराधी नसतात. आयुष्य नावाच्या पुस्तकात खरे न होणारे लुभावणे स्वप्ने डोळ्यात बंद असतात. ओढ लावणारी मने संकुचित असतात आणि या पुस्तकात स्वतःसह असलेली माणसे उपरी असतात- स्वार्थी असतात-मतलबी असतात-बरोबर असतात. आयुष्य नावाच्या पुस्तकात पात्रे नसतात-कथा नसतात-कविता नसतात-गीते नसतात फक्त आरोप असतात. हे आयुष्य का दिले? दिले त्याबद्दल अप्रूप का नाही उरले? या आयुष्याच्या पुस्तकाच्या पानांना वाळवी का लागली नाही-कुजली का नाही-गळून का गेली नाही? आयुष्य नावाच्या पुस्तकात..!
----------------------------- मृदुंग™
kshanatch@gmail.com
7387922843

Monday, August 10, 2015

संभाषण..! ;-)

♥
♥ क्षण..! ♥

(बॅक विथ ओल्ड फॉर्म)

संभाषण..!

सुरुवातीच्या औपचारिक हाय-हॅलोनंतर आणि एकमेकांना दररोजची सवय लागल्यावर, कसायेस-कशीयेस यांच्या पुढच्या प्रश्नावर म्हणजे काय करतोयेस आणि करतेयेस यावर थेट अनौपचारिक अतिक्रमण होऊन सराइतपणे प्रश्नांची गळती होते. उत्तरांची वेळ वाचवली जाते. आपल्या समजल्या जाणाऱ्या व्यक्तीची पुढची ओळ अचूक हरेली जाते. सुरुवात आणि औपचारिकतेचे जाळे तोडून नात्यांचे केशरी नाजुक बंध बांधले जाऊ लागतात.
तुला मी आणि मला तू या थराचे नाते छान जुळते. तळमेळ उत्तम जमतो सवयी आठवणीने लक्षात राहतात. लटक्या रागाचा नखरेल नाकावर असलेले स्थान स्वतःच्या लेखीसुद्धा नसतांना इगो-अहंकार म्हणत आरोपांची सर बेधुंद बरसवली जाते. एखादा तीसरा मध्यस्ती करुन तेढा सोडवण्यापेक्षा त्याचा मनमुराद आनंद घेतो. तू अशीच आहे, तो असाच आहे! वाद नुसता वाद मग उरतो. बोलायच्या आधीच सरळ बोलायचे तिरकस बोलायचे असेल तर बोलू नकोस हुकूम मिळतात.
कुठलीही कारणमीमांसा न करता आलेला दुरावा दीर्घकाळ टिकतो. चांगलं-वाईट प्रसंगांत तो विषयच टाळलेला बरा वाटतो. काळ जातो वेळ जाते. तू बदललास तू बदललीस म्हणत जो तो जैसे थे उरतो आणि दरम्यान होत असलेले संभाषण अबोल्यात-एकांतात थैमान घालते. तेव्हा जावू दे तो नाही सुधारणार आणि ती नाही बदलणार म्हणत दोघेही बदलून जातात. शेवटी एक दिवस पुन्हा नवी ओळख, नवा परिचय, जूना संवाद आणि ते तसलेच वाद त्याच संभाषणाच्या माध्यमातून होत असणार-राहणार आणि तेवढाच वेळ जाणार..! दे टाळी..!
----------------------------- मृदुंग™
kshanatch@gmail.com
7387922843

Thursday, August 6, 2015

स्वर विरले, सुर हरवले..! :-)

♥
♥ क्षण..! ♥

स्वर विरले, सुर हरवले..!

ओठाशी घेऊन बासरीला असे काही झाले
मंजुळ स्वर विरले आणि मधुर सुर हरवले,

मला काळ पुढे नेत गेला माझ्या असण्याचे
तराणे; शब्दानेच कागदावर उतरत राहिले,

अनावधाणाने सुरांचीच राणी आली समोर
परिस्थिती बघ मी तिलासुद्धा ना ओळखले,

आठवली मला रसिका ती नव्हे ना राधिका
स्वर होते सुरांतच परी सुर माझे ना लागले,

दशा झाली होs! दशाच झाली आयुष्याची
सुर छेडतांना स्वरांनी मनाला अस्वस्थ केले,

खंबीर, घट्ट न मजबूत होती हातांची पकड
सैल झालेल्या गाठीतच ही हाते थरथरले,

कापरे झाले स्वर आणि ओठ शुष्क झाले
राधा-मीरा एकरुप परी कृष्ण उपरे पाहिले..!
------------------------------ मृदुंग™
kshanatch@gmail.com

Monday, August 3, 2015

दुनियेची रित..! :-)

♥
♥ क्षण..! ♥

दुनियेची रित..!

जीवनात अपयशी झालेली माणसे यशाची व्याख्या जगत असतात आणि जीवनात यशस्वी झालेली माणसे यशाची व्याख्या शोधत असतात. विचित्र आहे पण दुनियेची हिच रित आहे..!
--------------------------- मृदुंग™
kshanatch@gmail.co

Friday, July 31, 2015

माझे गुरु.,! :-)

♥
♥ क्षण..! ♥

माझे गुरु..!

माझे गुरुवर्य मी शब्दांना म्हणू की, वेदना, यातना, जखम, व्रण, अपमान, शल्य, दाह, परिस्थिती, परिणाम या सर्व अवस्थेतून तटस्थ भूमिकेत कवितांनी मला लोकप्रिय बनवणाऱ्या कागदाला म्हणू? की, याही व्यतिरिक्त माझी चौकट, माझी पायरी एवढेच काय माझी लायकी बेधडक दाखवणाऱ्या माझ्या भावनांना म्हणू?
विचारांपलिकडे, निर्थक झालेलं आयुष्य, नासलेलं भविष्य, कपोकल्पित होणाऱ्या समजाला, निरुत्तर करणाऱ्या प्रश्नांना, उत्तर असूनही सराईतपणे टाळलेल्या प्रसंगांना, माझ्याच डोळ्यादेखत सावत्रासारखा वागणाऱ्या क्षणाला?
बट्टा, ठिगळ, चिंध्या, आत्म्याचे तुकडे तुकडे करणाऱ्या, आरपार हृदयात कळांचा भाला रुतवणाऱ्या, अस्पृष्य कलंकाला, जाणीव शून्य संवेदनांना, अहंकार, स्वाभिमान गणितात चुकीच्या चुकांना? कोणाला देऊ मी हे पुण्य?
अभागी म्हणून नाशिबवान म्हणत हिनवणाऱ्यांना,  मतलाबाची ओळख जतवणाऱ्यांना, स्थीर उभे करणाऱ्या स्वभावाला, नजर चोरून स्मशानातली माती चोरणाऱ्या वृत्तीला की, श्वासांवर अवलंबून दिवसाची चालढकल करणाऱ्या माझ्या प्रववृत्तीला?
कुणात धमक आहे माझे गुरुवर्य म्हणून श्रेय लाटण्याचे?
जळत्या चितेत भाकऱ्या भाजणारा मी तुच्छ माणूस आहे. गलिच्छ, पाषाण हृदयाचा विशाल मृदुंग बेताल आहे. ऐपत, समाज, प्रतिष्ठा यांनी घडवलेला कुरूप पुतळा आहे. निर्लज्ज होऊन प्रतिबिंब न्याहाळतांना काजळाचे काळजाला तिट लावून कुजत दुर्गंधी पसरावणाऱ्या प्रेताच्या सुवासाची अभिलाषा पुरावतांना ओठांनी हसत असलेला मी बहाद्दर आहे.
द्रोणांचा मी अर्जुन नाही, एकलव्यसुद्धा नाही. परशुरामांचा कर्ण म्हणवतांना जीभ दाताखाली घट्ट धरली जाते. उपकार कुणाचे मानू आणि सदिच्छेच्या शुभेच्छा कुणाला देऊ? कुणाला पेलवत आहे? नैतिकता म्हणून स्वीकारलेल्या आणि दान म्हणून टाकलेल्या तसेच खेळून झालेल्या खेळण्यानी मला घडवायला मोठ योगदान दिले आहे. अशा सर्व गुरुजनांचा लौकिक मिरवणारा मी स्वतःही स्वतःचा गुरुच आहे! त्यामुळे आज या गुरुपौर्णिमेच्या चंद्राला माझ्यासारख्या नालायकाकडून शुभेच्छा..!
-------------------------- मृदुंग™
kshanatch@gmail.com

Tuesday, July 28, 2015

कर्म माझे..! :-(

♥
♥ क्षण..! ♥

कर्म माझे..!

तू द ग्रेट मृदुंग उर्फ क्षण आहेस..
ज्याला फक्त कागदावर ओळी
खरडायचा अधिकार आहे..
वाचकांच्या भावना सिंचन
करण्याचा अधिकार आहे..
पण स्वतःच्या भावना खुल्या
करण्याचा नाही...
---------- एक जाचक माफ करा एक वाचक

भावनांच्या ओघवत्या प्रवाहात निभाव कुठे लागतो स्वतःच्या संयमाचा...धागं धागं उसवून झिजतो कायमचा...आतल्या आत, मनातल्या मनात आणि गालातल्या गालात काय काय ठेवायचे...भर होते, व्याप्ती वाढते पण वर्तुळाचा परिघ तोडका पडल्यावर या कोणाचे त्या कानापर्यंत येणे जाणे होतेच...शब्दात जिवंत असायला आटापिटा करावा लागत नाही...श्वास नसलेल्या शब्दाला ओलावा देणाऱ्या माणसांची सवय व्यसन असते तर हे व्यसन मला माझ्यापश्चात ऋणानुबंधांनी जुळलेल्या नात्यांसाठी आहे तसंच ठेवतांना...कागदाची खंत म्हणून मोकळे होण्याचा आज खरोखर मला काही एक अधिकार राहिला नाही हे निश्चित...माझा प्रवाह प्रवाहाच्या विरुद्ध आणि प्रवासही उलट पावलांचाच आहे...याची पूर्ण जाणीव असूनही दिसणारी व खलणारी उणीव पोकळीक म्हणून भरण्याचा आज मला अधिकार नाही...एक एक अक्षर लिहितांना हजारदा तुटावे लागते...सातत्याने तुटूनही ओठांनी हसणे मला विसरायचे नसते...कागद..पेन..शब्द उधळून भावनाची दररोज टोकाला टोक लागणारी घडी बसवायची असते... कशासाठी? अगदी बरोबर आहे तू म्हणतेस ते "तू द ग्रेट मृदुंग उर्फ क्षण आहेस, तुला अधिकार नाही." हे माझं कर्म आहे ज्याच्याकडून फळाची अपेक्षा न करता उपेक्षा करणे आणि ती आहे तशीच चौकटी बाहेर ठेवणे सोईस्कर आहे...कारण फाटका बाहेर टाकलेला पोळीचा तुकडासुद्धा परत उचलून आणायचा नसतो कारण मला तो अधिकार नाही...का? तर कर्म माझे..! :-(
----------------------------- मृदुंग™
kshanatch@gmail.com

Monday, July 27, 2015

कलम से कलाम तक..! (RIP)

♥
♥ क्षण..! ♥

कलम से कलाम तक..!

देश का सुनेहरा परिन्दा उड़ रहा है
देखो देखो उन्नती की उड़ान ले रहा है।

सपनों को हकीकत की चौकट दे कर
आज तरक्की भी पूरा देश कर रहा है।

उमिदोंसे कुछ भी हासिल नहीं होता
अपने इरादोंसे ये दुनिया जित रहा है।

आखरी दिन था शायद उसका फिर-
भी देखो जाते जाते भी मुस्कुरा रहा है।

देखो देखो सुनेहरा परिन्दा उड़ रहा है
अपने पर हँसी खुशी तुम्हेही दे रहा है।

मेरी कलम से तो अब शुरुआत हुई ही थी और
कलम से कलाम तक परिन्दा उड़े जा रहा है।।
----------------------------- मृदुंग™
kshanatch@gmail.com

भारतरत्न मा. डॉ. ए.पी.जे. अब्दुल कलाम पूर्व राष्ट्रपती भारत
इनको भावपूर्ण श्रद्धांजली..!

श्रद्धांजली..! (RIP)

♥
♥ क्षण..! ♥

अग्नी गरुडाची एक्झीट..!

स्वावलंबी भारताचे साकार करुन स्वप्न
लख्ख चमकवले जगभरात भारतरत्न..
दृष्टीकोणातही संघर्ष सक्षम भारतासाठी
आदर्श आहे तुमचा आमच्या जीवनासाठी..
गावा-गावातल्या तरुणांच्या भविष्याचा
ध्यास कृषीसोबतच देशाच्या विकासाचा..
हिरावली काळाने आज एक भक्कम विट
स्वाभिमानी अग्नी गरुडाची झाली एक्झीट..!
---------------------------- मृदुंग™
kshanatch@gmail.com

भारतरत्न मा. डॉ. ए.पी.जे. अब्दुल कलाम माजी राष्ट्रपती, भारत यांना भावपूर्ण श्रद्धांजली..!

Sunday, July 26, 2015

सावळा..! (वारकऱ्यांनी वाचू नये)

वारकऱ्यांनी माझ्या कागदावरही फिरकू नये त्रास होईल हां..!

♥
♥ क्षण..! ♥

सावळा..!

दिवस आला सावळा, वैष्णवही झाले गोळा
बरस आता आभाळा, नुसता होतोस काळा,

मी केलाय पुन्हा कागदावर शब्दांशी चाळा
माऊली वदलो ना मुखानी म्हणतोस बाळा,

का? कशाला? विणावे मीच तुझ्यासाठीही
आरोपांच्या, पत-प्रतिष्ठांच्या सर्रास माळा,

जमलाय पुढ्यात तुझ्या जमाव मी नाही रे
दरोडा म्हणून केला प्रसादाचा नास सगळा,

आयुष्याची कुठली शिक्षा कसला गुन्हा हा
पुरावे देऊन केला नाशिबाचा ऱ्हास वेगळा,

हातावरची रेष नात्यांची भेग बघतोय काs?
विचारतो सभ्यतेने मी तू करतो दास भोळा,

ये! रे विटेवरुन उतरून समोर येऊन बोल
फुकट उभाये करून जीवास चोळामोळा,

एक मुखाने विसर एका क्षणाने आठव रे
तुझेही कधी का वय केलेले आहेस सोळा,

उपाशी पोटाणे का कुणा भेटतो तू देवाs
तरी दारात येऊन संपन्न सांजेस सोहळा,

लीन ना झालो धन्य ना झालो दगड आहे
समक्ष येऊन ऐक मी तुझा फास कोवळा,

आराधनेत केला आळ लागतो म्हणे लळा
पिंडीला स्पर्शनारा तो तूच होतास कावळा..!
----------------------------- मृदुंग™
kshanatch@gmail.com

Friday, July 24, 2015

असंच केव्हातरी वाटतं..!

♥
♥ क्षण..! ♥

असंच केव्हातरी वाटतं..!

उसवलेल्या लाटेला किनारा विसरून जावा आणि मनात मग कसलाच तरंग नसावा. पान पिकल्यावर झाडंसुद्धा त्याला झटकते आणि वाऱ्याचा अलवार स्पर्श त्या पानाला झेलतो. अगदी तसंच जसा पावसाचा वेंधळा एक थेंब ओंजळीत जो तो टिपतो. असंच केव्हातरी वाटतं ओळखत असूनही तुला ओळखायचं नाही. लाख पुरावे दिलेतरी समोर उभे करायचे नाही. विणवत राहायचे, मनवत राहायचे सगळे गुन्हे माफ करत जायचे. कशासाठी? असंच केव्हातरी वाटतं झालं-गेलं मातीत मिळालं. उरलं ते कारणांत मिसळलं. शाबूत असलेलं आयुष्य ढवळून निघालं आणि उर्वरित सगळं अस्तित्व कोऱ्या कागदासारखं  असंच केव्हातरी बरबटलं..!
--------------------------- मृदुंग™
kshanatch@gmail.com

Friday, July 17, 2015

रमजान ईदच्या शुभेच्छा..! :-)

प्रिय,
श्री./सौ./चि./कु./कु. "क्षण वाचक आणि परिवार"
♥
दिसतो नठाळ चंद्र नभात अन्
रमजान महिन्याला विराम मिळतो..
शितलतेचा, मधुरतेचा व सुखामय
शुभ्र प्रकाश जीवनात सांडत जातो..
पवित्रमय, कृपामय आराध्य दिवस
आणतो उधान आपल्या आनंदाला..!

"संयम, आराधना आणि कृपेचा पवित्र रमजान पर्व..
माझ्या चौकट नसलेल्या परिवाराला आनंदाचा लाभावा..
अशी माझी मनस्वी इच्छा..
रमजान ईदच्या खूप खूप शुभेच्छा..!
------------------------ मृदुंग™
kshanatch@gmail.com

क्षण / मृदुंग / पियुष आणि परिवार..!

Thursday, July 16, 2015

अनोळखी प्रतिबिंब..! :-)

♥
♥ क्षण..! ♥

अनोळखी प्रतिबिंब.!

प्रेमाच्या ओलाव्याने नात्यांचा धागा गुंफला जातो. करुणेने सानिध्याचा मायाळू स्पर्श केला जातो. ओढ लागते मनाला, ध्यास लागतो प्रत्येक क्षणाला आणि आठवणीचा धुंद गंध प्रत्येकाच्या श्वासात दरवळतो. हळवी सर पापण्यांच्या दाराबाहेर रेंगाळू लागते आणि हृदयाचे स्पंदनांशी अनियंत्रीत कारभार होऊ लागतात तेव्हा आरश्यात धूसर दिसणारं आणि पाण्याच्या तरंगांवर विस्कटलेलं आपलंच प्रतिबिंब अनोळखी वाटते..!
---------------------------- मृदुंग™
kshanatch@gmail.com

Wednesday, July 15, 2015

भुरळ पाडणारं नवं स्वप्नं..! :-)

♥
♥ क्षण..! ♥

भुरळ पाडणारं नवं स्वप्नं..!

प्रसन्न मनाच्या गाभाऱ्यात आयुष्याचे गाणे गुणगुणत असते. शांत, निरामय वातावरणात आठवणींचे गंध दरवळत असतात. रोज उगवत्या सूर्याचे अंगणात विलोभनीय कवडसे पडतात. पानांवर साचलेले दवं लुभावणे सुवर्ण भासतात. पाहाट होते अन् किलबिलाट होऊन पाखरांची फुलाभोवती वेंधळे फुलपाखरे जमतात. मन तृप्त होतं असतं नसतं तोच क्षणभंगुर क्षणाने भारावून जाऊन हृदयात खोलवर होत असलेल्या वेदनेला चेहऱ्यावरच्या हसण्यात लपवलं जातं. पुन्हा काही मिळवण्याच्या इच्छेला गमवलं जातं. राहता राहिलाच एक श्वास, एक क्षण, एक दिवस, एक रात्र, एक युग कित्येक युगांतरापर्यंत अस्तित्वाची वास्तवात चालढकल करत राहातं. कशासाठी? तर आज समोर असलेलं माझं आयुष्य छान आहे म्हणून नव्हे भुरळ पडणारं नवं स्वप्नं आहे म्हणूनच..!
-------------------------- मृदुंग™
kshanatch@gmail.com

Monday, July 13, 2015

दास..! :-)

♥
♥ क्षण..! ♥

दास..!

नभात मंतरलेल्या चांदण्यांचा
पुनवेचा शुभ्र चंद्रसुद्धा दास आहे,

ओंजळीतच कोमेजून गेलेल्या
प्राजक्ताचा अजूनही सुवास आहे,

रुणझुणते अबोल पैंजण तुझी
मला आजही खोटा आभास आहे,

सावलीसुद्धा नाही काळोखात
तरीही सोबत तुझा सहवास आहे,

उगाच खेळून शब्दांशी कागदाच्या
हातातल्या हातात तसाच घास आहे,

नवा डाव मांडून-मोडूनही कितीदा
भातूकलीत रचलेलीही मी रास आहे,

मोकळेपणाने अडकले कित्येकदा
तुझ्या माझ्यात गुंतलेलेही श्वास आहे,

म्हणू नकोस तुझी आठवण काढली
कागदावर शब्दांना झालेला भास आहे,

आभाळभर चांदणं ओंजळीत वेचून
त्या आनंदाच्या वेदनेतही मी उदास आहे..!
---------------------------- मृदुंग™
kshanatch@gmail.com

Wednesday, July 8, 2015

सुख..! :-)

♥
♥ क्षण..! ♥

सुख..!

उमलणाऱ्या कळीसारखं आयुष्य जरा नाजुक असतं, गोंजारावं आपुलकीच्या प्रेमाने तर पाकळीचं वय कोवळ असतं. काळ डोळ्यादेखत कुस बदलून घेतो अन् हाताशी असलेल्या प्रत्येक लुभावण्या क्षणात प्रसन्न चित्त करणारा एक गंध दरवळत असतो. त्यालाच सुख म्हणतात..!
------------------------ मृदुंग™
kshanatch@gmail.com

समतोल..! :-)

♥
♥ क्षण..! ♥

समतोल..!

आयुष्याचा एक क्षण आनंदाचा असतो, तेव्हा प्रत्येक क्षणाला आनंदी बनवायचे असते. उत्कर्ष होऊन वृद्धी होते जेव्हा आयुष्याची; तेव्हाच आनंदाच्या ओलाव्याला अनुभवायचे असते..!
------------------------ मृदुंग™
kshanatch@gmail.com

Saturday, July 4, 2015

एक ओळ 2

एक ओळ
♥
मनातली सल दूर केल्याचा आनंद, प्रितिच्या नौकेला वल्हविण्यास खूप असतो..!
..!------------------------ मृदुंग™
kshanatch@gmail.com

Thursday, July 2, 2015

एक ओळ..! :-)

♥
एक ओळ..!

चरितार्थाची चौकट पेलता आल्यावर माणूस जबाबदारीच्या आघाड्यांवर समर्थ असतो..!
---------------------------- मृदुंग™
kshanatch@gmail.com

Sunday, June 28, 2015

छळवनूक / पिळवनूक..! :-)

♥
♥ क्षण..! ♥

छळवनूक / पिळवनूक..!

आजच्या आधुनिक काळात नात्यांच्या जवळपास सगळ्याच नैतिक परिभाषा बदलत आहेत. एकटे, एकाकी आयुष्य अथवा लिव्ह-इन रिलेशनशिप किंवा समाज व्यवस्थेनी मान्य केलेली लग्न व्यवस्था! या बदलत्या काळात आयुष्य आलबेल होण्यासाठी ठराविक कारण वास्तवात काहीच असत नाही. घरोघरी मातीच्या चुली आणि भांड्याला भांड लागून होणारा तीळ-पापड कुणासाठी नवीन असत नाही. नावीन्याच्या वेष्टनात गुंडाळलेली नात्यांची गाठ  सैल होण्यासाठी अवधी फार लागत नाही.
नव्याचे नवदिवस उडून जात नाही तोच, स्वभावाचे कांद्याच्या पापुद्र्यासारखे सगळे पैलू आपापले स्वभावधर्म ठळक उमटवन्याचा हेका धरण्यात यशस्वी होतात. सासर-माहेर एकाच चौकटीत आपले स्थान निश्चित करतात. समाजाने प्रश्न करायला नकोत आणि कुणाच्या लेखीसुद्धा नसलेल्या आपल्या प्रतिष्ठेवर डाग उमटायला नकोत अशी दोन्ही घराण्यांची मानसिकता बनून जाते. लाडोब्यात स्वैर झालेल्या आयुष्यावर चौकट लादताच कैद झालेल्या पाखरासारखी प्रत्येकाची अवस्था होते.
प्रेमाची बदलनारी व्याख्या आणि स्वप्नवत हव्या असलेल्या संसाराची वास्तविकता यांचा आपापसात कसलाच ताळमेळ बसत नाही. शब्दा-शब्दावर विकोपाच्या भांडणांचे स्वरुप होते, साध्या-सुध्या विचारणांचे स्वरुप शंकेखोर वृत्तीला प्रवृत्त करते. एखाद दुसऱ्याचा असेल स्वभाव दोष मन आपली समजूत काढते; माहेराची अनुभवी शिकवण सांगते. आपल्याकडे दुर्लक्ष करण्याचे आपल्यांचे सर्व प्रयत्न यशस्वी होतात. दिल्या घरातून तिरडीवर बाहेर पडायचे प्रांजळ सल्ल्यात हुकूम लादलेला असतो.
शरीराचे अनैछेने लचके तुटतात. करून सवरून तुच्छतेची वागणूक देतात. शोषण म्हणावे किंवा आवडत नसेल म्हणावे तर समाज व्यवस्थेचे काटेकोर नियम पाळलेले आढळतात. नातं निभावतांना मात्र उपकाराच्या फसवणुकीची जाणीव होते. काय करावं? कुणाला सांगावं? निर्णय घेण्याचे सगळे मार्ग बंद होऊन गेलेले असतात. वाढलेल्या शरीराच्या वयाचे दाखले 'सरतील हे दिवसही', या स्वप्नाळू अपेक्षेत छळवादात कुजुन जातात. माती ही शेवटी मातीतच जाते. आयुष्याच्या स्वप्नांच्या राखेवर मातीसोबत एकरूप होतांना सुखी सुंदर आयुष्याची कल्पणा ही एक कुचेष्टाच झालेली असते. स्वतःची मदत स्वतःला करता येत नाही. कुणी बाहेर जायचे-पडायचे मार्ग दाखवल्यावर आपल्या स्वतःतच पुन्हा जगण्याचे त्राण उरत नाही. आहे तेच नशिब, पदरात पडलं न धन्य झाले अशीच पिळवनूक होत राहाते-राहिल या आयुष्याची..!
------------------------ मृदुंग™
kshanatch@gmail.com
'क्षणातच'
जळगाव हेड पोस्ट ऑफिस,
जळगाव-४२५००१
7387922843

(नोंद: स्वतःचे आयुष्य कसे जगायचे हा मार्ग दाखवणारा मी मार्गदर्शक नाही. या आयुष्याला जगून अनुभवून शब्दात व्यक्त करणारा मी एक दर्शक आहे..!)

Friday, June 26, 2015

स्तब्ध..! :-)

स्तब्ध..!
♥
हल्ली पाऊस एकाकीच
माझ्या घरी येऊन जातो,
आठवत नाही म्हणताच
दाराशी उभा राहून जातो..!------------------------ मृदुंग™
kshanatch@gmail.com

Thursday, June 18, 2015

कागत तुमचा आहे..! :-)

♥
♥ क्षण..! ♥

कागद तुमचा आहे..!

वापरायची वापरा..
नाही वापरायची नका वापरू..,
शाई माझी आहे..
शाई माझी आहे कागद तुमचा आहे..!

कागद तुमचा आहे..
चुरगळलेल्या कागदावर..,
चुरगळलेल्या कागदावर..
उधळलेल्या शब्दांची शाई माझी आहे..!

शाई माझी आहे..
शाईतून उमटलेल्या..,
कागदावर शब्द माझे आहे..,
कविता मात्र ही तुमची आहे..!

वापरायची वापरा..
नाही वापरायची नका वापरू..,
अर्थ माझ्या शब्दाला आहे
शब्दात भावना मात्र तुमची आहे..!
------------------------ मृदुंग
kshanatch@gmail.com

Saturday, June 13, 2015

आर्त प्राजक्त..! :-)

♥
♥ क्षण..! ♥

आर्त प्राजक्त..!

पहाटे पांढऱ्या चांदण्यांचा
माझ्या अंगणात सडा पडतो,
गंधाळलेला बेधुंद गंध मग
घरभर यथेच्छ दरवळू लागतो..!

सुरेल ताण छेडते कोकिळ
अन् दिवस माझा बकुळ होतो,
कर्दळी पानांवर पापण्यांना
काजळ एक काळा ढग लावतो..!

फांदी-फांदीवर थेंब उतरतो
अन् ओंजळ माझी मागत राहतो,
थेंबातून एक हात पुढे येतो
आभास स्वप्नांचा फसवत राहतो..!

एक क्षण प्राजक्ताचाच पाऊस
मला त्याचे आयुष्य परत मागतो,
आणि मी त्याची राख बागेतल्या
मातीत पुन्हा-पुन्हा पेरत राहतो..!
------------------------ मृदुंग™
kshanatch@gmail.com

Friday, June 12, 2015

प्राजक्त गंधाळतांना..! :-)

♥
♥ क्षण..! ♥

प्राजक्त गंधाळतांना..!

प्रत्येकाचा प्रवास सारखा नव्हे! एकसारखाच असतो... लुभावण्या वाटेच्या प्रेमात जो-तो पडतो... ओळख होते... मैत्री वाढते... ओढ लावणाऱ्या क्षणांशी नाते घनिष्ट जुळते... प्रेम म्हणजे काय? हे समजन्या आधी स्वप्नांचे मनोरे सजू लागतात... अपेक्षांचे जाळे गुंता वाढवू लागतात... पावसाच्या पहिल्या सरेसारखा प्राजक्त ओंजळीत एकनिष्ठ होऊन गंधाळू लागतो... कुणाला आवडू लागतो मखमली स्पर्श... हवाहवासा वाटतो कोवळा गंध... मोह दोन क्षणांचा आयुष्य नासवतो... येणाऱ्या प्रत्येक लाटेवर श्वासांना तू-मी उसवतो... तरीही प्राजक्ताचा गंध रित्या ओंजळीत दरवळतो... कारण प्राजक्ताच्या फुलांचे बरेच पावसाळे भरल्या ओंजळीतच कोमेजुन गेले असतात... भर पावसात मग प्राजक्त उभा-उभा जळतो... कोणी आठवतं तर कोणी विसरतं... पावसाच्या ओल्या चिंब दिवसात... ओंजळीत मातीनंतर एक कोमेजलेला प्राजक्तच उरतो गंधाळतांना..!
---------------------------- मृदुंग™
kshanatch@gmail.com

Tuesday, June 2, 2015

लुटावलं..! :-)

♥
♥ क्षण..! ♥

लुटावलं..!

कंबरेत दोन्ही हाते उलटे बांधून निघाले ते सफरीवर. तांबूस झालेला चेहरा न पिंगट लाल डोळे. चुन्याचा पांढुरकाही त्या पिकलेल्या केसांच्या अधीन राहिला. राजहंसाची सावकाश पावले उचलत गावाची वेश त्या पावलाखालीच अदबिने आली. नजर शून्य झाली. वडाच्या पारंब्यांवर आठवणीचे झोके झुलू लागले. धागे होते वडा भोवती गुंफलेले. आयुष्याच्या गाठीचा धागा मात्र जगोजागी उसवत गेलेला. सांज रेंगाळून निघुन गेली. चेहऱ्यावर ताणलेल्या सुरकुत्या काळोखात हरवून गेल्या. मनात चल-बिचल झाली, पावलांखालची जमिन निसटू लागली. वडाच्या पारावर कसं-बसं शरीरातले सारे त्राण एकवटून बसत, खिशात कोमेजत आलेला पाहाटेचा धुंद वेचलेला प्राजक्त ठेवत; ओठांवर उसने हसू आणत स्वतःशीच ते पुटपुटले, 'आज वडाच्या झाडाला सावित्रीने पूजलं नाही.' म्हणून सत्यवान स्वतःच आला. पण दुरदैव बघितलेस सावित्रीची परीक्षा घ्यायला यमाकडे सवड होती, प्रश्ने होती, नियतीची प्रमाणे होती, प्रथा या संकल्पनेची प्रबळ कारणे होती. सत्यवानाकडे मात्र सावित्रीसाठी काहीच नव्हते. यमासोबत ना लढण्याचे बळ ना कठोर निर्णय क्षमता. मधाळ गोड बोलण्याची पद्धत आणि हट्ट स्त्रिचाच दागिना. पारावर बसलेल्या सत्यवानाच्या ओंजळीतून प्राजक्तही निसटला. घेणं नव्हे देणं माहित असुनही ओरबाडनं सगळ संपल्यावरही तुझं सुटलंच नाही. संपूर्ण आयुष्य नासलं छे! नासवलं तरी किळस काही या आयुष्याची येतच नाही. लुटण्याची आणि लुटावण्याची पद्धत अशीच अनुरूप असते. मी क्षण उधळत जातो तू कणकण वेचत जाते..!
---------------------------- मृदुंग™
kshanatch@gmail.com